โศกาลัย

ดุจดวงจันทร์เคยกระจ่างอยู่กลางฟ้า
จู่จู่มาลาลับพลันดับหาย
เหมือนสายรุ้งธารสวรรค์พรรณราย
มามลายสิ้นสูญอาดูรใจ

ประมวลความเศร้าโศกทั้งโลกนี้
ไม่พอที่ถ้อยคำบรรยายได้
ไม่ได้กราบแทบพระบาทคราคลาดไคล
ขอน้อมใจกราบลงตรงแผ่นดิน

ทรงตรากตรำทำงานมานานหนัก
ไม่ผ่อนพักเพื่อสร้างสุขทุกท้องถิ่น
เปี่ยมด้วยพระเมตตาเป็นอาจินต์
สมเป็นปิ่นแห่งครูผู้ปรานี

ขอจุดเทียนหนึ่งนี้ที่ปลายฟ้า
เพื่อน้อมเกล้าบูชาพระทรงศรี
ซึ่งสถิตย์สถานพิมานมณี
ด้วยจงรักภักดีเป็นนิรันดร์

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ
ข้าพระพุทธเจ้า
ประภัสสร เสวิกุล

อาลัยพระพี่นางฯ

อาลัยสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ

ลมแห่งโศกโบกหล้า ประชาไทย
สมเด็จพระพี่นางฯ ไกล ลับแล้ว
น้ำตาราษฎร์ร่วงรินไหล อาลัยสุด
ขอเสด็จเสวยสวรรค์แผ้ว ภพโพ้นสวรรยา

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ
ข้าพระพุทธเจ้า
ชมัยภร แสงกระจ่าง